Çocukluğumun geçtiği o mahallede Başı boyalı ahşap eski bir evde otururlardı Sakız Hanım�la Mahur bey Bembeyaz tenli bembeyaz saçlıydı Sakız Hanım Zaten onun için �Sakız Hanım� derdik kendisine Pamuk gibi elleriyle kemençe çalardı Eşi Mahur Bey önce biraz nazlanır Sonra oda kanunuyla eşlik ederdi Sakız Hanım�a Beraber meşk ederlerdi
Yaz akşamlarında Açılırdı perdeler Yorgun ellerinden Dökülürdü nağmeler
İki yıl kadar oluyor Önce kanun sustu eski evde Birkaç ay sora da kemençe Ve başı boyalı ahşap evin perdeleri Bir daha açılmamak üzere kapandı
Evin satılacağı söylendi bir başka gence Gittim içeri girdiğimde eski bir koltuğun üzerinde Boynu bükük bir kanun Ve kanunun göğsüne yaslanmış mahsun kemençeyi gördüm Bizi rahatsız etmeyin der gibiydiler Kıyamadım uzaklaştım
Mahur Bey susunca kapandı perdeler Sakız Hanım�la bitti o hüzünlü nağmeler
Yorumlar
